Βασίλης Σαμαριτάκης: Ο Ηρακλειώτης ηθοποιός που παίρνει δύναμη απ’ την Κρήτη

Ο Βασίλης Σαμαριτάκης, γενημμένος στο Ηράκλειο, είναι ένας πολύ επιτυχημένος ηθοποιός, από αυτούς που αγαπάνε πολύ το θέατρο, από αυτούς που δίνονται με πάθος σε ό,τι κάνουν. Πολυτάλαντος και ανήσυχος, ξετύλιξε κάποιες από τις πτυχές της ζωής και της σκέψης του στο Unique Creta.

Κύριε Σαμαριτάκη η πρώτη μας ερώτηση θα είναι κλασσική αλλά ενδιαφέρουσα για τους θαυμαστές σας. Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να ακολουθήσετε το επάγγελμα του ηθοποιού;

Η αλήθεια είναι πως άργησα πολύ να συνειδητοποιήσω πως τελικά ήθελα να γίνω ηθοποιός, από το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα αποδείχθηκε πως πάντα το ήθελα, αλλά το κρατούσα βαθιά κρυμμένο στο υποσυνείδητο, δεν τολμούσα ούτε καν να το παραδεχθώ εγώ ο ίδιος. Βλέπετε, πάντα ήμουν ένα κλειστό εσωστρεφές παιδί απών από κάθε εκδήλωση, σχολική θεατρική παράσταση κτλ. Πάντα όμως έτρεφα ένα έρωτα για τους παλιούς ηθοποιούς και για τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο, απλά τότε, ποτέ δεν είχα σκεφτεί συνειδητά τουλάχιστον, πως θα ήθελα να ακολουθήσω το δρόμο τους. Αυτό μου το εκμαίευσε χρόνια μετά στο Πανεπιστήμιο ο καθηγητής μου, θεατρολόγος-σκηνοθέτης-συγγραφέας Τηλέμαχος Μουδατσάκις και μου κόλλησε το «μικρόβιο» του ηθοποιού (γέλια). Αργότερα όταν ήρθα στην Αθήνα σπούδασα στη δραματική σχολή και εδώ και 22 χρόνια είμαι ταυτόχρονα και ηθοποιός και δάσκαλος.

Μετανιώσατε γι’ αυτό;

Δε μετανιώνω ποτέ και για τίποτε. Ασφαλώς πρέπει να τονίσω σ’ αυτό το σημείο πως εγώ σε αντίθεση με πολλούς άλλους συναδέλφους ηθοποιούς, έχω ως ασφαλιστική δικλείδα επιβίωσης το επάγγελμα από το οποίο βιοπορίζομαι, κι εννοώ αυτό του δασκάλου, το οποίο αγαπώ εξίσου…

Δυστυχώς οι συνάδελφοι ηθοποιοί, που προσπαθούν να βιοπορισθούν αποκλειστικά από το «επάγγελμα” του ηθοποιού και μόνο, έχουν να διαβούν ένα πραγματικό γολγοθά…αν και πιστεύω πως στις μέρες μας όλο και λιγότεροι είναι οι ηθοποιοί που ζουν αποκλειστικά από το θέατρο…

Ποιές ήταν οι καλύτερες και ποιές οι χειρότερες στιγμές σας στη μέχρι τώρα πορεία σας

Πολλές οι καλές και ευτυχώς λίγες οι κακές. Και αυτό οφείλεται σ’ αυτό που σας είπα παραπάνω, στην «πολυτέλεια” που έχω (λόγω της βασικής δουλειάς μου ως δάσκαλος)να μπορώ κατά κάποιο τρόπο να επιλέγω το θεατρικό σχήμα στο οποίο επιθυμώ να ενταχθώ…Αυτό βέβαια συνεπάγεται, μία μεγαλύτερη αβεβαιότητα, καθώς αυτές οι προτάσεις που πραγματικά με ενδιαφέρουν, είναι σαφώς λιγότερες από τις άλλες και έτσι υπάρχει μεγαλη πιθανότητα κάποια στιγμή, να μείνω άπραγος, όσο κι αν χτυπάω ξύλο(γέλια)…

Η αγαπημένη σας θεατρική παράσταση στην οποία έχετε συμμετάσχει είναι η….

Δεν είναι μία…ευτυχώς…Σίγουρα «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος” του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου, σκηνοθεσία Γιάννη Μόρτζου, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο (πιστεύω ένας από τους καλύτερους ρόλους της ζωής του)με μένα σε διπλό ρόλο, αυτό του μεγάλου εχθρού του Βενιζέλου, του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α’ και στον αντίποδα, το ρόλο του φιλοβενιζελικού δασκάλου Μανώλη(ρόλος που με εξιλέωσε στα μάτια των συμπατριωτών μου κι έτσι με συγχώρησαν που έκανα τον εχθρό του Βενιζέλου, χαχαχα. Μία μεγάλη επιτυχία του θεάτρου, «Θέατρο τέσσερις εποχές-Γιάννης Μόρτζος” 160 παραστάσεις, περιοδεία σε Κρήτη, Κόρινθο, Αττική, κ.τ.λ.

Επίσης, απόλαυσα τη συμμετοχή μου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, του Ντοτόρε Λούρα και του δαιμόνιου δούλου Μπερναμπούτσου, στο «Φορτουνάτου” του συμπατριώτη μας Μάρκου Αντώνιου Φώσκολου, σε σκηνοθεσία του επίσης συμπατριώτη μας, σκηνοθέτη-θεατρολόγου και προσωπικού μου δασκάλου στο Πανεπιστήμιο, Τηλέμαχου Μουδατσάκι, με το Θέατρο Vivi με το οποίο περιοδεύσαμε σε πολλά μέρη, της Κρήτης (Ηράκλειο, Ιεράπετρα, Ρέθυμνο, κ.τ.λ.)

Απόλαυσα επίσης και την παράσταση «Πειρασμός», του Γρηγόρη Ξενόπουλου, ως ο Ζακυνθινός αξιωματικός γαμβρός, Νίκος Παπαστάμου, στο θέατρο Ελυζέ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δρίτσα, στο πλάι ενός πολύ δυναμικού και αξιόλογου θιάσου (Περικλής Αλμπάνης, Μαριάννα Λαγουρού, Κατερίνα Δημητρόγλου, Χρήστος Σκορδάς, Γιώργος Ζώης, Ζησιμοπούλου κ.α.)

Και εννοείται η συμμετοχή μου στο χορό των ψυχών από τον Αδη, στο Ηρώδειο,το 2003, με κατάμεστο από θεατές θέατρο, σε δύο μαγικές για μένα βραδιές, στην παράσταση του αείμνηστου Νίκου Κούνδουρου, “Ο Διγενής Ακρίτας και η Βασίλισσα των Αμαζόνων”, με Διονύση Τσακνή, Μαρίζα Κωχ, Χρήστο Τσάγκα και πολλούς άλλους αξιόλογους ηθοποιούς.

Μέσα στις πολύ αγαπημένες μου παραστάσεις αυτή στο Μπρόντγουαιη με το σημαντικό θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Πλατάκη.
Θεωρώ πολύ ευτυχισμένη στιγμή τη συνύπαρξή μου με ένα εξαιρετικό θίασο αποτελούμενο από εξαιρετικούς και καταξιωμένους ηθοποιούς (Μάνο Δεστούνη, Αντώνη Τρικαμηνά, Τιτίκα Σαριγκούλη, Σπύρο Ιωάννου..) και πολύ ταλαντούχους νεότερους ( Μαρία Συμεών, Αυγερινός Σουλόπουλος, Βασίλης Ασημακόπουλος, Δημοσθένης Σταυριανός, Μαριλένα Χρυσοχο’ί’δη, Χρυσάνθη Γεωργιάδου, Κρις Σινιόρας, Αμαλία Κλημοπούλου, Κατερίνα Βολίκα) στην υπέροχη οπερέτα » Απάχηδες των Αθηνών» του Χατζηαποστόλου και του Πρινέα, σε σκηνοθεσία του έμπειρου σκηνοθέτη- θεατρικού παραγωγού Βασίλη Πλατάκη, στο Μικρό Μπρόντγουαιη- Μάνος Κατράκης, τη θεατρική περίοδο 2018-19.

Απ’ όσο γνωρίζουμε κάνετε και ραδιόφωνο. Μιλήστε μας λίγο γι’ αυτό. Τι σας ώθησε να το κάνετε και τι μηνύματα λαμβάνετε από τους ακροατές σας;

Σωστά, είμαι ραδιοφωνικός παραγωγός της τρις βραβευμένης εκπομπής «Ηθοποιός Σημαίνει Φως» από το 2013-2017 στο dailytvradio.gr και από το 2017- σήμερα στο almaradio.gr με συνολικά 240 συνεντεύξεις αγαπημένων ηθοποιών, (Γιάννης Βόγλης, Σπύρος Φωκάς, Γιάννης Μόρτζος, Άννα Φόνσου, Κώστας Βουτσάς, Κώστας Καζάκος, Ανέστης Βλάχος, Αλεξάνδρα Λαδικού, Μάρθα Καραγιάννη, Μέλπω Ζαρόκωστα, Ευαγγελία Σαμιωτάκη, Μαίρη Ραζή, Μανώλης Δεστούνης, Αντώνης Αντωνίου, Δημήτρης Καταλειφός, Τάκης Χρυσικάκος, Γιώργος Βασιλείου, Νίκος Κάπιος, Γιώργος Γεωργίου, Στέλιος Μάινας, Σπύρος Μπιμπίλας, Κώστας Βενετσάνος, Χάρης Ρώμας, Μαίρη Βιδάλη, Γωγώ Ατζολετάκη,  Χρήστος Ευθυμίου, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Σταύρος Νικολαίδης, Τσακαρισιάνου, Νίκος Δαφνής, Νότα Παρούση, Καίτη Ιμπροχώρη, Γεωργία Ζώη, Νέλλη Παππά, Νεφέλη Ορφανού, Μίνα Χειμωνά, Ελένη Φιλίνη, Μαρία Ιωαννίδου, Τάκης Τζαμαργιάς, Γιώργος Λιβανός, Μαρία Αλιφέρη, Αλέκος Σισσωβίτης, Μαίη Σεβαστοπούλου, Βασίλης Βλάχος).

Εντελώς τυχαία θα έλεγα ξεκίνησαν όλα, αν και το τυχαίο είναι και αυτό σχετικό, ήταν μία περίοδος που είχα έντονη δράση με τις σελίδες μου στο φέισμπουκ, και σε ένα σάιτ μου (Αγαπώ τον Έλληνα ηθοποιό),έκανα και το φωτορεπόρτερ στις θερινές εκδηλώσεις που γίνονταν στο «Σπίτι του ηθοποιού», ε, και όλη αυτή τη δράση την πρόσεξε ο διευθυντής του dailytvradio.gr  Χάρης Αρζόγλου και μου πρότεινε να μου δώσει δική μου εκπομπή στο σταθμό.

Το όνομα το πρότεινα εγώ με τη σύμφωνη γνώμη της Άννας Φόνσου, τα βαπτίσια ουσιαστικά έγιναν στο «Σπίτι του ηθοποιού», γι’ αυτό και η εκπομπή είναι αφιερωμένη στο «Σπίτι του ηθοποιού» αλλά και στον Έλληνα ηθοποιό.

Όλες οι εκπομπές είναι ζωντανές και αυτό είναι συνάμα και δύσκολο αλλά και μαγικό…Ο κόσμος φαίνεται (από τα διάφορα μηνύματα που λαμβάνω…), να απολαμβάνει την εκπομπή και ιδιαίτερα τα μουσικά διαλείμματα με αγαπημένα τραγούδια του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου.

Και μια και μιλάμε για ραδιόφωνο, τι μουσική προτιμάτε;

Μου αρέσει περισσότερο η ξένη μουσική, ποπ, ροκ, χιπ χοπ, τα περισσότερα είδη και κυρίως τα μπιτάτα όπως τα λέω εγώ, τα χορευτικά και φυσικά όλα τα τραγούδια του παλιού κλασικού ελληνικού κινηματογράφου.

Όταν επισκέπτομαι όμως τη μαμά Κρήτη απολαμβάνω την παραδοσιακή κρητική μουσική!! Κι εννοείται πως είμαι φαν του αρχάγγελου της Κρήτης, του αείμνηστου Νίκου Ξυλούρη, που είναι αξεπέραστος και ανεπανάληπτος!!

Θεωρώ ότι από την Κρήτη λείπει ένα μεγάλο επαγγελματικό θέατρο. Σαφώς υπάρχουν κι εδώ πολλοί και αξιόλογοι ηθοποιοί, όμως δεν υπάρχει ένα μεγάλο θέατρο στο οποίο θα μπορεί ο πολύς κόσμος να απολαμβάνει θεατρικές παραστάσεις καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Επειδή έχετε ενεργό δράση και στο Σπίτι του Ηθοποιού και γενικά στα καλλιτεχνικά, πιστεύατε ότι είναι εφικτό να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο;

Δυστυχώς το βλέπω δύσκολο, καλοί ντόπιοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες υπάρχουν αλλά δε φθάνει αυτό, πρέπει να βρεθεί ένας επιχειρηματίας με θεατρική παιδεία και όραμα, που να ρισκάρει να επενδύσει, δημιουργώντας ένα όμορφο επαγγελματικών προδιαγραφών θέατρο, που θα αποτελεί το στολίδι όχι μόνο του Ηρακλείου, αλλά και ολόκληρης της Κρήτης…Αλλά ποτέ δεν ξέρεις, ας είμαστε αισιόδοξοι πως κάποια στιγμή θα το δούμε κι αυτό να παίρνει σάρκα και οστά!!

Γεννηθήκατε στην Κρήτη. Σας λείπει το νησί;

Εννοείται πως μου λείπει. Φροντίζω όμως τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο, να επισκέπτομαι τη μαμά πατρίδα, τη γενέτειρα μου πόλη το Ηράκλειο (και όχι μόνο, αρκετές φορές κάνω εξορμήσεις και στους άλλους νομούς, κυρίως στην πόλη του Ρεθύμνου και των Χανίων) και να παίρνω ισχυρές δόσεις πατρίδας…

Υπάρχει κάποιος ρόλος που δεν έχετε υποδυθεί και θα θέλατε να το κάνετε;

Πολλοί…Ελπίζω να ζήσω αρκετά χρόνια ακόμα, ώστε να γευτώ όσο γίνεται περισσότερους ρόλους από ολόκληρη την γκάμα του θεατρικού ρεπερτορίου, ελληνικού και παγκόσμιου και στα ενενήντα μου ας πούμε, γεμάτος γνώσεις κι εμπειρίες να ερμηνεύσω και ένα Οιδίποδα επί Κολωνώ, ή ενα βασιλιά Ληρ, δικής μου παραγωγής γιατί αλλιώς ούτε στην άλλη ζωή, χα χα χα…

Τα μελλοντικά σχέδια του Βασίλη Σαμαριτάκη σαν ηθοποιός και του Βασίλη Σαμαριτάκη σαν άνθρωπος

 Ευτυχώς είναι πολλά και πολύ ενδιαφέροντα και πολλά υποσχόμενα όλα.

Ευτυχής συγκυρία, η συνύπαρξη μου με παλιά συμφοιτήτρια από τα χρόνια της Δραματικής Σχολής, την πολύ αξιόλογη και ταλαντούχα ηθοποιό- σκηνοθέτιδα, Ανδρονίκη Αβδελιώτη…Μετά από 16 περίπου χρόνια, επιτέλους συναντιούνται οι δρόμοι μας.

Θα είμαι σε δύο έργα τα οποία θα σκηνοθετήσει η ίδια…το ένα θα είναι η «Ντ’ Εόν», του Renny Krupinski, μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα- Καλογήρου, σκηνοθεσία, όπως είπαμε, Ανδρονίκης Αβδελιώτη, με την ίδια στον ομώνυμο ρόλο και στο ρόλο της κυρίας Κόουλ, η πολύ καλή και έμπειρη ηθοποιός, Αθηνά Μαυρομάτη. Στους υπόλοιπους ρόλους παίζουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Ξηρός, Ανδρέας Ζάκας, Γιώργος Γωγώνης, Γιάννης Ίτσιος, Νίκος Αναγνωστόπουλος, Ποπέτα Σούκου, Ελεάννα Παναγουλέα, Σταμάτης Μπαντούνας και ο μουσικός Σπύρος Παπαθεοδώρου.

Επίσης θα έχω ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη «Νανά» του Εμίλ Ζολά, μετάφραση- διασκευή Μαργαρίτας Δαλαμάγκα-Καλογήρου και σκηνοθεσία της Ανδρονίκης Αβδελιώτη. Και οι δύο παραστάσεις θα ανέβουν στο υπέροχο νεοκλασικό θέατρο «Αγγέλων Βήμα».

Επιπλέον θα συνεχίσω για έβδομη συνεχόμενη χρονιά την τρις βραβευμένη εκπομπή μου » Ηθοποιός σημαίνει φως» στο almaradio.gr, διοργανώνοντας λίγο πριν την έναρξη των εκπομπών, τα 5α βραβεία «Ηθοποιός σημαίνει φως», όπου θα βραβευτούν πολύ αξιόλογοι ηθοποιοί με πάνω από 35ετή προσφορά στο θέατρο (Αλεξάνδρα Λαδικού, Ηλίας Λογοθέτης, Καίτη Ιμπροχώρη, Γωγώ Ατζολετάκη, Μαίρη Βιδάλη, Κώστας Βενετσάνος και Χάρης Ρώμας)…

Υπήρξε πρόταση να αναλάβω θεατρική ομάδα κρητικού συλλόγου, αν και το πρόγραμμά μου είναι ήδη πολύ φορτωμένο, αλλά με ενδιαφέρει πάρα πολύ και θα το χωρέσω κι αυτό.

Περιμένω με αγωνία το Σεπτέμβρη την επιτυχή έκβαση, θέλω να πιστεύω από αυτά που βλέπω (η ταινία ήδη κέρδισε δύο πρωτιές σε φεστιβάλ στην Ολλανδία, στο Άμστερνταμ, καλύτερης ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας), της συμμετοχής της μικρού μήκους ταινίας «Γιαζίντι» του Έκτορα Σακαλόγλου, με πρωταγωνιστή το Γιάννη Κωσταρά,στην οποία συμμετέχω κι εγώ στο Φεστιβάλ Δράμας…

Τέλος, θέλω να κάνω ιδιαίτερη μνεία για μία ακτιβιστική δράση στην οποία είχα βασικό ρόλο, κυρίως ως εμπνευστής της, και είμαι πολύ χαρούμενος γιαυτό, την ακτιβιστική μικρού μήκους ταινία, «Παραλία challenge», σε σκηνοθεσία Λεονάρντου Θίμου και Βασίλη Σαμαριτάκη (εμού του ιδίου δηλαδή,χα χα χα) με την υπερπολύτιμη βοήθεια της ομάδας ΘΕΣ Ερωτόκριτος (η οποία, αγκάλιασε αμέσως την πρότασή μου και βοήθησε να υλοποιηθεί άμεσα και τους υπερευχαριστώ γι’ αυτό..), σε συνεργασία με την ακτιβιστική κίνηση παλιάτσων ηθοποιών (την οποία δημιούργησα εγώ το 2015). Ιδιαίτερες ευχαριστίες για τη συμμετοχή τους στους, Λεονάρντο Θίμο (ηθοποιός-σκηνοθέτης, συσκηνοθέτης της ταινίας, και υπεύθυνος για το μοντάζ της ταινίας, στην οποία έπαιζε κιόλας), την Ελένη Αναγνωστοπούλου (θεατρολόγος, βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία, στην οποία είχε και βασικό ρόλο), το Μιχάλη Δημητρίου, το Γιώργο Καλαιτζάκη και τη Σοφία Ζαμπέλη…

Η ταινία παρουσιάζει με χιουμοριστικό τρόπο την προσπάθεια καθαρισμού ενός μέρους της  παραλίας του Σχινιά με την τελική αποκομιδή των εκεί σκουπιδιών.  Η ταινία θα συμμετάσχει σε διάφορα φεστιβάλ…

Ελένη Δ. Μπουχαλάκη